16توصیه به دیابتی‌هایی که قصد سفر دارند

1- مریضایی که انسولین یا قرص مصرف می کنن، باید دستگاه امتحان قند رو همراه خود به سفر ببرن و چه در مسافرت باشن و چه در تعطیلات خونگی، باید بیشتر از قبل قندخون خود رو چک کنن، چون به خاطر بی تحرکی یا دچار مشکل شدن برنامه غذایی (پرخوری بیشتر یا کمتر غذاخوردن)، امکان نوسان قندخون هست.

2- اگه مسافرت می رید کارت هویت مریضی تون (باید در مورد اینکه دیابت دارین، نوع اون چیه، چه درمانایی می گیرین و شماره تماسی که در موقع ضرورت بشه با اون تماس گرفت نوشته شده باشه) رو همراه خود داشته باشین.

3- استرسایی که طی مسافرتا به وجود میاد و بعضی وقتا شما رو مجبور می کنه فعالیت سنگین داشته باشین، مانند عجله به خاطر جا نماندن از قطار یا هواپیما یا نشستنای دراز مدت در مسافرت با ماشین، قطار یا هواپیما، می تونه باعث شه دچار افت قندخون شید. پس باید قندخون تون رو بیشتر از قبل چک کنین.

4- اگه دیابت دارین و عزم سفر می کنین، باید دو نامه از دکتر معالج خود بگیرین. اول نامه ایه واسه دیابتیایی که قصد سفر به بیرون مرز کشور دارن. این نامه، نامه ای واسه ماموران امنیتیه مبنی بر اینکه این فرد دیابت داره و باید سرنگ و قلم مخصوص تزریق انسولین و ویالای دارو یا حتی قرصای انسولین رو حمل کنه و همراه خود داشته باشه. ماموران امنیتی بعضی کشورها روی داروهایی که به وسیله مسافران حمل می شه، حساس ان و داشتن این نامه الزامیه.

نامه دوم واسه پزشکه تا اگه طی مسافرت مشکلی واسه مریض به وجود اومد، این نامه رو به دکتر بده. نامه شامل اطلاعاتیه در مورد دیابت فرد، حساسیتای دارویی که داره و نکات مهمی که به دکتر کمک می کنه. لازمه واسه اطمینان از گم نشدن نامها، چند رونوشت از اون جفت و جور و اصل اونو پیش خود نگه دارین.

طی مسافرت بهتره همیشه مقداری مواد کربوهیدراتی (نشاسته ای) در کیف دستی خود داشته باشین

5- مریضی که انسولین دریافت می کنه، باید بیشتر از مقداری که مورد نیازش هست (5/1 تا 2 برابر) انسولین، سرنگ، لانست و نوارهای آزمایش قندخون همراه داشته باشه. اینو هم به این موضوع دقت لازم رو به عمل بیارین باید کیف کوچیکی شامل چند عدد قند حبه ای، بیسکویت، نبات، یه بطری آب، آبمیوه، چند میان وعده کوچیک مانند ساندویچ یا میوه واسه خود برداره تا در صورت افت قندخون احتمالی از اونا استفاده کنه. داروهای مصرفی دیگه رو هم باید بیشتر از لازم همراه داشته باشه.

6- اگه به سفر می رید، مقداری از داروها و انسولین یا قرص خود رو در دو جا داشته باشین. بسیار دیده شده در سفر، کیف فرد به سرقت رفته و علاوه بر استرس اون، به خاطر از دست دادن دارو، دچار افت قندخون شده.

7- اگه به مریضی حرکت گرفتار هستین (داخل ماشین دچار تهوع و استفراغ میشین) از دکتر خود بخواین داروهایی واسه پیشگیری از تهوع به شما بده. اگه دچار استفراغ شید هم آب بدنتون از دست میره و هم به خاطر تهوع نمی تونین چیزی بخورین که این منتهی به افت قند می شه.

8- طی مسافرت بهتره همیشه مقداری مواد کربوهیدراتی (نشاسته ای) در کیف دستی خود داشته باشین. یادتون باشه همیشه مسافرت طبق برنامه پیش نمی ره. هواپیما تاخیر می کنه، جاده ترافیک می شه و… . یادتون باشه با مصرف به موقع میان وعده های کوچیک مشکلی واسه شما پیش نمیاد و مجبور نمی شین نوشیدنی شیرین بخورین.

9- داخل قطار یا هواپیما لازم نیس درخواست غذای مخصوص دیابتی بدین. بهتره غذای معمولی مانند بقیه افراد بخورین.

10- بد نیس در مورد سفر به بیرون مرز کشور درباره نوع غذاهایشان و متناسب بودن با ذائقه ما ایرونیا اطلاعاتی به دست بیارین. بعضی وقتا ناجور بودن غذاهای اون کشور، شما رو مجبور می کنه از موادی که ضرر دارن به مقدار زیادتر از اندازه بخورین و دچار نوسان قند خون شید.

11- مراقبت از پاها در سفر الزامیه. واسه جلوگیری از لخته شدن خون در پاها در سفرهای طولانی توقف کنین و کمی پیاده روی کنین. اگه با هواپیما سفر می کنین، به مچ پا حرکات چرخشی بدین یا تمرین کششی ساق پا انجام بدین.

12- لازمه کفش مناسبی واسه سفر بخرین. کفش چرمی که با اون راحت باشین با پاشنه سه سانتی متری بهتره. کفش رو بعد از ظهر بخرین. یادتون نره پاهاتون رو هر روز با آینه بررسی کنین.

بهتره انسولینایی که استفاده نمی کنین در یخچال بذارین و انسولینی که استفاده می کنین رو در فضای اتاق بذارین و مطمئن باشین تا یه ماه سالم می مونه

13- اگه به ساحل می رید، پابرهنه راه نرید. مراقب آفتاب سوختگی هم باشین که دچار زخم پوستی نشید.

14- درباره سفر به کشورای خارجی با دکتر خود صحبت کنین. اگه با کشور مقصد اختلاف ساعت کمی دارین مشکلی ایجاد نمی شه اما در سفر به کشورهایی چون چین و مالزی که روز کوتاه تر می شه، نیاز شما به قرص و انسولین کم می شه و باید این نکته رو بدونین. در مقابل، اگه به اروپا سفر می کنین روز طولانی تر می شه و نیاز شما به انسولین یا قرص و حتی مواد غذایی بیشتر می شه. هم اینکه یاد بگیرین قبل از سفر چند جمله کلیدی رو به زبون انگلیسی که زبون بین المللیه و می تونه موقع اورژانس کمک تون کنه یادتون باشه؛ جملاتی مانند «من دیابت دارم» یا «لطفا به من قند بدین».

15- اصول نگهداری انسولین از نکاتیه که باید بدونین. انسولین چه ویال شکل باشه، چه قلم انسولین، تا یه ماه میشه اونو در دمای طبیعی اتاق نگه داشت. در مسافرت به مناطق معتدل لازم نیس شیشه انسولین رو در فلاسک یخ نگه داشت. فقط باید از گذاشتن اون در برابر نور مستقیم آفتاب (پشت شیشه اتومبیل یا کنار پنجره آفتاب گیر) دوری کرد. بهتره اونو داخل کیف دستی یا فضای اتاق محل اقامت بذارین. انسولین رو نباید به قسمت بار اتوبوس یا هواپیما بدین.

16- لازمه انسولین فاسد رو تشخیص بدین. در این حالت، نوع شفاف اون که کریستال رگولاره به صورت کدر درمی آید و نوع شیری رنگ اون که انسولین MPHه به صورت دانه دانه به دیواره های شیشه ای می چسبد. اگه هم ویال در برابر نور خورشید باشه، قهوه ای رنگ می شه که نشون دهنده فساد اون هستش.

بهتره انسولینایی که استفاده نمی کنین در یخچال بذارین و انسولینی که استفاده می کنین رو در فضای اتاق بذارین و مطمئن باشین تا یه ماه سالم می مونه.

منبع:

جمع آوری سلامت اکاایران جمع آوری سلامت اکاایران

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *